صادق آئينه وند
249
ادبيات سياسى تشيع ( فارسي )
مىجنگيد . دفتر شهادت و تاريخ مردان فداكار ، به نام عمرو افتخار مىكند . سيّد در لهوف مىنويسد ، تا او ( عمرو ) در اثر زخمهاى زياد از پاى درنيامد ، گزندى به امام حسين ( ع ) نرسيد . او تيرها را با دست و شمشيرها را با جان مىگرفت ، آنگاه روى به آن حضرت كرد و گفت : اى فرزند رسول ، آيا به آنچه در عهدهى من بود وفا كردم حضرت فرمود : « نعم و أنت أمامي في الجنّة » آرى و تو در بهشت در پيشروى من خواهى بود ، سلام مرا به رسول خدا ( ص ) برسان و بگو حسين تو هم اكنون مىرسد . ( ر . ك : لهوف ، سيّد بن طاووس . سرمايهى سخن ، آيتى ) . 48 - حبيب بن مظهّر اسدى وى از اصحاب رسول خدا ( ص ) است و در جنگهاى جمل و صفّين و نهروان همراه امام على ( ع ) بود . حبيب از كسانى بود كه به امام حسين ( ع ) نامه نوشت و آنگاه كه مسلم به كوفه آمد و در خانهى مختار بن ابى عبيد ثقفى منزل گزيد . دو تن در آن مجلس سخن گفتند ، يكى از آندو حبيب بن مظهر بود . پس از دستگيرى مسلم ، حبيب و مسلم بن عوسجه از كوفه فرار كردند و خود را به اردوى امام رساندند . حبيب با اجازهى امام ، براى دعوت از قبيلهى بنى اسد ، به سوى آنها رفت . عدهاى به او لبيك گفتند ، ولى سپاه ابن سعد از آمدن آنها به كربلاء جلوگيرى كرد . حبيب ، روز عاشورا فرمانده ميسره بود و پس از جنگ قهرمانانهاى در روز عاشوراى سال 61 هجرى به شهادت رسيد . به روايت طبرى ، شهادت حبيب ، امام حسين ( ع ) را درهم شكست و در آن حال فرمود : در راه خدا از خود و ياوران فداكار خود گذشتم ، و نيز فرمود : آفرين بر توى اى حبيب ! بزرگوار مردى بودى كه در يك شب قرآن را ختم مىنمودى . ( ر . ك : طبرى . سرمايهى سخن ) . 49 - سعيد بن عبد اللّه حنفى سعيد بن عبد اللّه از بزرگان شيعه بود و به گفتهى سماوى در « ابصار العين » او حامل نامهى شبث بن ربعى و عمرو بن حجّاج و محمّد بن عمير ، بود . با نامهى امام حسين ( ع ) ، پيش